Sanktuarium NMP na Jasnej Górce. Na stokach
wzgórza, na skraju lasu stoi murowany kościółek nawiązujący swą
budową do stylu barokowego. Ołtarz główny o barokowej konstrukcji z
czterema kolumnami i po bokach widniejącymi figurami św. Kazimierza
Królewicza oraz św. Jana z Kęt. Zwieńczenie ołtarza przedstawia Ducha
Świętego w postaci gołębicy na tle promienistej glorii, adorowanego
przez dwóch aniołów.
W ołtarzu czczony jest obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Jest to XIX wieczna kopia obrazu Jasnogórskiego malowana na desce o wymiarach 117×90 cm, wykonana przez Błażeja Luksa w Częstochowie.
Obraz jest zasłaniany dwoma zasuwami: jedna z obrazem św. Anny ze św. Joachimem i Maryją, druga przedstawia objawienie Matki Bożej w Fatimie. W ołtarzu bocznym, od zachodu umieszczony jest obraz Matki Bożej Dobrej Rady, a w ołtarzu wschodniej nawy Chrystus na krzyżu. Wzrok nasz kieruje się ku sklepieniu ozdobionemu realistycznie ujętymi scenami z życia Maryi. Widzimy zaślubiny Maryi z Józefem, Zwiastowanie, Nawiedzenie, Narodzenie Jezusa, Pokłon Trzech Króli, ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni, Wniebowzięcie NMP i na koniec Ukoronowanie Jej w niebie.
Pod kościółkiem znajduje się kamienna grota w kształcie tunelu zamknięta wnęką z figurą Matki Bożej Niepokalanego Poczęcia. Wyciągnięte dłonie Maryi wyrażają hojność w dawaniu łask każdemu, kto do Niej się ucieka. Pod wnęką wypływa woda ze źródła uznanego za cudowne.
Nad wejściem do kościoła, we wgłębieniu okiennym wieży oddzielonym żelazną balustradą stoi z daleka widoczna statua Niepokalanej Maryi Panny ze złożonymi rękami w geście modlitewnym i twarzą wzniesioną ku niebu.
Jak z powyższego opisu widać świątynia jest przepojona kultem maryjnym zaakcentowanym silnie w architekturze i wystroju kaplicy. Na osobną uwagę zasługuje tak że usytuowanie kościółka, gdyż z tego miejsca rozciąga się niezwykle piękny widok na całą panoramę Beskidu Małego z malowniczą doliną rzeki Łękawki. Początki kultu maryjnego nie dadzą się ściśle określić.
Różne podania związane z tym miejscem przekazywali sobie mieszkańcy Ślemienia i okolicznych wsi. Jedna z wersji głosi, że jeden góral ze Ślemienia przywieziony z Częstochowy olejny obrazek Jasnogórskiej Madonny potajemnie zanurzył w studzience na Komorkowym Groniu, ażeby spreparować cud ukazania się matki Boskiej w wodzie. Gdy zaczęła się rozchodzić pogłoska o tym rzekomym objawieniu, z które sprawca dudu zbierał pieniądze, wmieszały się władze. Usunięto kapliczkę, źródełko zasypano, a górala ukarano. Wiara miejscowego ludu była silniejsza niż sprzeczne opinie i powątpiewania. Wszystko to jeszcze bardziej utwierdziło lud, że Matka Boża upodobała sobie wzgórze ślemieńskie.
Do rozwoju kultu Matki Bożej przyczynił się Ks. Antoni Antałkiewicz, który w miejscu kultowym postanowił zbudować kaplicę, aby służyła ludziom do modlitwy i ku chwale Bożej Rodzicielki. Pragnął równocześnie w ten sposób uczcić 900-lecie chrztu Polski. Rozpoczął budowę obok źródełka, gdzie ufundował figurę Matki Bożej mieszkaniec Ślemienia Józef Pochopień.
Poświęcenie kaplicy miało miejsce 12 września 1866 r. W 1871 r. Franciszka Witkowska ofiarowała do kaplicy, wspomnianą już wcześniej kopię obrazu Matki Bożej Częstochowskiej.
W ołtarzu czczony jest obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Jest to XIX wieczna kopia obrazu Jasnogórskiego malowana na desce o wymiarach 117×90 cm, wykonana przez Błażeja Luksa w Częstochowie.
Obraz jest zasłaniany dwoma zasuwami: jedna z obrazem św. Anny ze św. Joachimem i Maryją, druga przedstawia objawienie Matki Bożej w Fatimie. W ołtarzu bocznym, od zachodu umieszczony jest obraz Matki Bożej Dobrej Rady, a w ołtarzu wschodniej nawy Chrystus na krzyżu. Wzrok nasz kieruje się ku sklepieniu ozdobionemu realistycznie ujętymi scenami z życia Maryi. Widzimy zaślubiny Maryi z Józefem, Zwiastowanie, Nawiedzenie, Narodzenie Jezusa, Pokłon Trzech Króli, ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni, Wniebowzięcie NMP i na koniec Ukoronowanie Jej w niebie.
Pod kościółkiem znajduje się kamienna grota w kształcie tunelu zamknięta wnęką z figurą Matki Bożej Niepokalanego Poczęcia. Wyciągnięte dłonie Maryi wyrażają hojność w dawaniu łask każdemu, kto do Niej się ucieka. Pod wnęką wypływa woda ze źródła uznanego za cudowne.
Nad wejściem do kościoła, we wgłębieniu okiennym wieży oddzielonym żelazną balustradą stoi z daleka widoczna statua Niepokalanej Maryi Panny ze złożonymi rękami w geście modlitewnym i twarzą wzniesioną ku niebu.
Jak z powyższego opisu widać świątynia jest przepojona kultem maryjnym zaakcentowanym silnie w architekturze i wystroju kaplicy. Na osobną uwagę zasługuje tak że usytuowanie kościółka, gdyż z tego miejsca rozciąga się niezwykle piękny widok na całą panoramę Beskidu Małego z malowniczą doliną rzeki Łękawki. Początki kultu maryjnego nie dadzą się ściśle określić.
Różne podania związane z tym miejscem przekazywali sobie mieszkańcy Ślemienia i okolicznych wsi. Jedna z wersji głosi, że jeden góral ze Ślemienia przywieziony z Częstochowy olejny obrazek Jasnogórskiej Madonny potajemnie zanurzył w studzience na Komorkowym Groniu, ażeby spreparować cud ukazania się matki Boskiej w wodzie. Gdy zaczęła się rozchodzić pogłoska o tym rzekomym objawieniu, z które sprawca dudu zbierał pieniądze, wmieszały się władze. Usunięto kapliczkę, źródełko zasypano, a górala ukarano. Wiara miejscowego ludu była silniejsza niż sprzeczne opinie i powątpiewania. Wszystko to jeszcze bardziej utwierdziło lud, że Matka Boża upodobała sobie wzgórze ślemieńskie.
Do rozwoju kultu Matki Bożej przyczynił się Ks. Antoni Antałkiewicz, który w miejscu kultowym postanowił zbudować kaplicę, aby służyła ludziom do modlitwy i ku chwale Bożej Rodzicielki. Pragnął równocześnie w ten sposób uczcić 900-lecie chrztu Polski. Rozpoczął budowę obok źródełka, gdzie ufundował figurę Matki Bożej mieszkaniec Ślemienia Józef Pochopień.
Poświęcenie kaplicy miało miejsce 12 września 1866 r. W 1871 r. Franciszka Witkowska ofiarowała do kaplicy, wspomnianą już wcześniej kopię obrazu Matki Bożej Częstochowskiej.
źródło: parafia-slemien.pl
Obszar Ślemienia charakteryzuje się dość dużą koncentracją
interesujących obiektów geologicznych. Są to przede wszystkim wychodnie
piaskowców istebniańskich ukształtowane w postaci form skałkowych oraz
liczne ciekawe jaskinie:
Jaskinia Komonieckiego
Jaskinia we wsi Las, w zachodnim stoku Pośredniego Gronia - na jednym z dopływów potoku Dusica (wysokość około 700 m n. p. m.). Otwór wejściowy o szerokości 16 m i przeciętnej wysokości 2 m, ograniczony jest w części zachodniej okazałym, odpadającym od stropu głazem - obeliskiem (4,5 m x 1 m).
Jaskinia Czarne Działy I
Jaskinia we wsi Ślemień, w południowo - zachodnim zboczu Małego Gibasowego Gronia, na wysokości około 750 m n.p.m. Jej długość wynosi 55 m, a deniwelacja 7 m. Niepozorny otwór wejściowy znajduje się pod dużym głazem.
Jaskinia Czarne Działy II
Jaskinia we wsi Ślemień, w południowo - zachodnim zboczu Małego Gibasowego Gronia, na wysokości około 770 m n.p.m. Jej długość wynosi 54,5 m, a deniwelacja 10 m.
Jaskinia Czarne Działy III
Jaskinia we wsi Ślemień, w południowo - zachodnim zboczu Małego Gibasowego Gronia, na wysokości około 745 m n.p.m. Jej długość wynosi 70,5 m, a deniwelacja 9 m. Otwór wejściowy w kształcie trójkąta (1 m x 1m) prowadzi do pionowej studni o głębokości 5,5 m.
Schronisko Czarne Działy IV
Schronisko położone we wsi Ślemień, w południowo - zachodnim zboczu Małego Gibasowego Gronia, na wysokości około 743 m n.p.m. Niepozorny otwór wejściowy prowadzi do szerokiej szczeliny (długości 3 m, szerokości do 2,5 m).
Dziura pod bukiem
Jaskinia (niewielki korytarz) we wsi Ślemień, w południowo - zachodnim zboczu Małego Gibasowego Gronia, na wysokości około 770 m n.p.m. Jej długość wynosi 10,7 m, a deniwelacja niewielka.
Jaskinia Lodowa w Czarnych Działach
Jaskinia we wsi Ślemień, w południowo - zachodnim zboczu Małego Gibasowego Gronia, na wysokości około 770 m n. p. m. Jej długość wynosi około 20 m, a deniwelacja 4 m.
źródło: slemien.pl
Gmina Ślemień - punkty widokowe
Skolarówka (Ok. 700 m n.p.m.) Widok na południe na
Pasmo Pewelskie, Pasmo Jałowieckie i Beskid Żywiecki (m. in. Pilsko,
Babia Góra, Polica).
Przełęcz Gibasow a (808 m n.p.m.) Widok na południe na Pasmo Pewelskie, Pasmo Jałowieckie i Beskid Żywiecki (m. in. Pilsko, Babia Góra, Polica) oraz na północ na Dolinę Kocierki i główny grzbiet Beskidu Małego.
Gałasie (ok. 800 m n.p.m.) Widok na cały Beskid Makowski i Żywiecki w kierunku wschodnim i południowym. Przy dobrej widoczności ponad Pasmem Policy i Pasmem Babiej Góry rysują się Tatry.
Łękawka (556 m n.p.m.) Widok na Beskid Mały na północ, Kotlinę Żywiecką i Beskid Śląski (m.in. Klimczok, Skrzyczne, Barania Góra) na zachód, Ślemień i Pasmo Pewelskie oraz szczytowe partie Babiej Góry na południe oraz Kocoń i Górę Kocońską na wschód.
Jasna Górka (przy kościele) (ok. 500 m n.p.m.) Widok na Ślemień i Beskid Mały na północ i część Kotliny Żywieckiej i Beskidu Śląskiego na zachód.
Okolice szczytu Bąków (ok. 750 m n.p.m.) Widok na Beskid Mały na północ, zachodnią część Pasma Pewelskiego (na pierwszym planie) oraz Kotlinę Żywiecką z całym Jeziorem Żywieckim i Beskid Śląski na zachód
Droga w okolicach szczytu Rokitówka (ok. 600 m n.p.m.) Widok na Dolinę Czeretnik na wschód i część Beskidu Małego na północ
Gachowizna (758 m n.p.m.) Widok na Dolinę Czeretnik, przysiółek „Stawy” w Ślemieniu oraz Beskid Mały na północy. Z drugiej strony na pasmo Jałowieckie i Beskid Żywiecki.
Polana między Gachowizną i Kocońką (ok. 650 m n.p.m.) Widok na Beskid Makowski (fot. 25) i Beskid Żywiecki (bardzo dobrze widoczne Pasmo Policy i Pasmo Babiej Góry)
Borowina (ok. 600 m n.p.m.) Widok na Beskid Mały, całą Dolinę Łękawki, Kotlinę Żywiecką i Beskid Śląski
Dom Wczasowy "Jowisz" (ok. 550 m n.p.m.) Widok na Pasmo Pewelskie i częściowo Beskid Śląski
źródło: slemien.pl
