Matyska - Golgota Beskidów,
to droga krzyżowa wiodąca ze wsi Radziechowy na szczyt wzgórza Matyska
(609 m n.p.m.) w Beskidzie Śląskim, gdzie znajduje się Krzyż Millenijny.
Krzyż stanął na Matysce końcem 2001 roku, a wkrótce potem
rozpoczęły się prace nad zastąpieniem prowizorycznych stacji drogi
krzyżowej pomnikami upamiętniającymi ostatnie godziny życia Jezusa
Chrystusa.Od 2007 roku obok krzyża znajduje się kurhan w ziemią z grobu m.in. Stanisława Pyjasa oraz z
Katynia.
Prace nad stacjami drogi krzyżowej ukończono we wrześniu 2009 roku.
Wszystkie rzeźby wykonano według projektów prof. Czesława Dźwigaja.Kościół lokalny i diecezja bielsko-żywiecka w pełni poparli budowę tej oryginalnej drogi krzyżowej. Uroczyste jej poświęcenie odbyło się 12 września 2009 roku. Poświęcenia dokonał biskup diecezji bielsko-żywieckiej Tadeusz Rakoczy.
źródło: wikipedia.org
Drewniany kościół w Juszczynie kontynuacji drewnianego budownictwa sakralnego.
W dawnych czasach Juszczyna należała do parafii Radziechowy, jednej z nielicznych na Żywiecczyźnie. Tak odległy kościół służył wiernym głównie przy chrztach, ślubach i pochówku zmarłych. W 1789 r. powstała parafia w Cięcinie, do której należały wsie: Cięcina, Wieprz, Juszczyna, Bystra, Brzuśnik i folwark Węgierska Górka. Życie religijne zmieniło się wtedy na lepsze. Ludzie częściej chodzili do kościoła, a w niedzielę z całymi rodzinami przyjeżdżali na mszę św. na wozach lub saniach. Była w Juszczynie "U Chowańców" - dzwonnica, w której dzwoniono codziennie na "Anioł Pański", a panował wówczas bardzo piękny i pobożny zwyczaj, że na głos dzwonka ludzie przerywali pracę w polu i odmawiali modlitwę.
W 1920 roku wójtem został Paweł Chowaniec, który jako pierwszy poczynił starania o budowę kościoła w Juszczynie. Miejsce pod kościół ofiarowali mieszkańcy półrolka Polaków Wyżnich. Wycięto kawał lasu gromadzkiego, arcyksiążę Karol Stefan Habsburg podarował 100 m3 drzewa i 50 m3 desek, hrabina Mączyworska z Jeleśni 10 m3 drzewa.
W 1924 r. powstały fundamenty, a całość ukończono w 1927 r. Budowniczym kościoła był mistrz ciesielski z Żywca, który wybudował kościół według własnego uznania. W 1927 r. biskup Stanisław Rospond dokonał poświęcenia kościoła.
W dawnych czasach Juszczyna należała do parafii Radziechowy, jednej z nielicznych na Żywiecczyźnie. Tak odległy kościół służył wiernym głównie przy chrztach, ślubach i pochówku zmarłych. W 1789 r. powstała parafia w Cięcinie, do której należały wsie: Cięcina, Wieprz, Juszczyna, Bystra, Brzuśnik i folwark Węgierska Górka. Życie religijne zmieniło się wtedy na lepsze. Ludzie częściej chodzili do kościoła, a w niedzielę z całymi rodzinami przyjeżdżali na mszę św. na wozach lub saniach. Była w Juszczynie "U Chowańców" - dzwonnica, w której dzwoniono codziennie na "Anioł Pański", a panował wówczas bardzo piękny i pobożny zwyczaj, że na głos dzwonka ludzie przerywali pracę w polu i odmawiali modlitwę.
W 1920 roku wójtem został Paweł Chowaniec, który jako pierwszy poczynił starania o budowę kościoła w Juszczynie. Miejsce pod kościół ofiarowali mieszkańcy półrolka Polaków Wyżnich. Wycięto kawał lasu gromadzkiego, arcyksiążę Karol Stefan Habsburg podarował 100 m3 drzewa i 50 m3 desek, hrabina Mączyworska z Jeleśni 10 m3 drzewa.
W 1924 r. powstały fundamenty, a całość ukończono w 1927 r. Budowniczym kościoła był mistrz ciesielski z Żywca, który wybudował kościół według własnego uznania. W 1927 r. biskup Stanisław Rospond dokonał poświęcenia kościoła.
źródło: radziechowy-wieprz.pl
Kościół i parafia radziechowska, podobnie jak
sama wieś należą do jednych z najstarszych w Kotlinie Żywieckiej.
Jako datę powstania parafii przyjęto rok 1390 . W roku 1990 w
Radziechowach odbyły się uroczystości jubileuszowe 600 lecia istnienia
kościoła i parafii w Radziechowach.
Kościół był wielokrotnie przebudowywany i rozbudowywany. W roku 1590 był to już kościół murowany i dobrze wyposażony. Przebudowany w 1630 i na nowo konsekrowany w roku 1636. W XVIII wieku wydłużono nawę i dobudowano wieżę, a na niej umieszczono 3 dzwony. W latach 20.-tych XX wieku dobudowano nawę południową, wymieniono belkowanie, położono nowe tynki i posadzki. W drugiej połowie XX wieku dokonano nowego połączenia kaplicy św. Izydora z kościołem, przeprowadzono remont wieży, stropu i dachu.
Parafia w Radziechowach miała wielu wybitnych proboszczów i dobrych gospodarzy. Wymienić należy przede wszystkim księdza Stanisława Kaszkowica, proboszcza radziechowskiego i dziekana żywieckiego, który dwukrotnie poprowadził chłopów i mieszczan żywieckich. Raz do Czorsztyna na odsiecz wojskom biskupa Piotra Gembickiego , a drugi raz do Wielunia koło Częstochowy zagrożonej przez protestanckich Szwedów. Odwagą wobec okupanta hitlerowskiego, skromnością i prostotą w pisał się do historii parafii ks. Władysław Kaczmarczyk.
W kościele jest zgromadzonych szereg cennych zabytków sztuki sakralnej. Ołtarz główny późnobarokowy z ornamentami rejencji i rokoka z lat 1756 - 59. W ołtarzu późnogotycka madonna z Dzieciątkiem datowana na rok 1510, a po bokach statuy świętych Piotra i Pawła. Ołtarze boczne pochodzą XVIII wieku. Sklepienie i ściany boczne pełnią role opowiadań o wydarzeniach z życia kościoła, postaci biblijnych i kościelnych.
Kościół był wielokrotnie przebudowywany i rozbudowywany. W roku 1590 był to już kościół murowany i dobrze wyposażony. Przebudowany w 1630 i na nowo konsekrowany w roku 1636. W XVIII wieku wydłużono nawę i dobudowano wieżę, a na niej umieszczono 3 dzwony. W latach 20.-tych XX wieku dobudowano nawę południową, wymieniono belkowanie, położono nowe tynki i posadzki. W drugiej połowie XX wieku dokonano nowego połączenia kaplicy św. Izydora z kościołem, przeprowadzono remont wieży, stropu i dachu.
Parafia w Radziechowach miała wielu wybitnych proboszczów i dobrych gospodarzy. Wymienić należy przede wszystkim księdza Stanisława Kaszkowica, proboszcza radziechowskiego i dziekana żywieckiego, który dwukrotnie poprowadził chłopów i mieszczan żywieckich. Raz do Czorsztyna na odsiecz wojskom biskupa Piotra Gembickiego , a drugi raz do Wielunia koło Częstochowy zagrożonej przez protestanckich Szwedów. Odwagą wobec okupanta hitlerowskiego, skromnością i prostotą w pisał się do historii parafii ks. Władysław Kaczmarczyk.
W kościele jest zgromadzonych szereg cennych zabytków sztuki sakralnej. Ołtarz główny późnobarokowy z ornamentami rejencji i rokoka z lat 1756 - 59. W ołtarzu późnogotycka madonna z Dzieciątkiem datowana na rok 1510, a po bokach statuy świętych Piotra i Pawła. Ołtarze boczne pochodzą XVIII wieku. Sklepienie i ściany boczne pełnią role opowiadań o wydarzeniach z życia kościoła, postaci biblijnych i kościelnych.
źródło: radziechowy-wieprz.pl
Górna część Radziechów znajduje się w Kotlinie, po obu jej
stronach południowej i północnej są pokłady kamienia wapiennego.
Z pokładów tych zaczęto korzystać dopiero pod koniec XIX wieku
i wypalać wapno dla potrzeb rolnych i budowlanych.
Powstały następujące wapienniki:
· plebanijny dla potrzeb rolnictwa w wieku XIX,
· Gałuszka – Cięcina w potoku Klisiów z XIX wieku, działał do roku 1924,
· Marcin Gołuch Radziechowy, z XIX wieku,
· Huperta zamieszkała w Cięcinie powstał w wieku XIX,
· Piotr Wolny z Radziechów – wapiennik wybudowany w roku 1902, eksploatowany był do roku 1939.
· Anna Cul z Radziechów 589. Wapiennik był czynny w latach 1912 – 1947,
· Józef Rozmus. Wapiennik z roku 1933. Stoi nieczynny.
· Wapiennik na roli plebańskiej Faltus i spółka (1957 – 1959), Talik Władysław (1959 – 1961) i Józef Gajda od 1961.
W latach 80-tych kilka wapienników było jeszcze czynnych, ale funkcjonowały już na granicy opłacalności.
Powstały następujące wapienniki:
· plebanijny dla potrzeb rolnictwa w wieku XIX,
· Gałuszka – Cięcina w potoku Klisiów z XIX wieku, działał do roku 1924,
· Marcin Gołuch Radziechowy, z XIX wieku,
· Huperta zamieszkała w Cięcinie powstał w wieku XIX,
· Piotr Wolny z Radziechów – wapiennik wybudowany w roku 1902, eksploatowany był do roku 1939.
· Anna Cul z Radziechów 589. Wapiennik był czynny w latach 1912 – 1947,
· Józef Rozmus. Wapiennik z roku 1933. Stoi nieczynny.
· Wapiennik na roli plebańskiej Faltus i spółka (1957 – 1959), Talik Władysław (1959 – 1961) i Józef Gajda od 1961.
W latach 80-tych kilka wapienników było jeszcze czynnych, ale funkcjonowały już na granicy opłacalności.
źródło: radziechowy-wieprz.pl
